Schattige babyfoto’s, de eerste schooldag van je peuter of binnenkort de vakantiefoto’s met de kinderen. Ouders delen graag foto’s van hun kinderen. Maar het online delen van die foto’s brengt ook risico’s met zich mee. Doctoraatsonderzoeker Elisabeth Van den Abeele geeft tips hoe je er als ouder best mee omgaat.
‘Sharenting’, het online delen van foto’s en filmpjes van kinderen door ouders, is tegenwoordig heel normaal. De term is een combinatie van ‘sharen’ (delen) en ‘parenting’ (opvoeden). “Ouders delen foto’s van hun kinderen omdat ze trots zijn op hun kind, steun zoeken van andere ouders en/of herinneringen willen vastleggen”, legt Elisabeth uit.
Ik deel, dus ik ben
“Als ouder wordt je kind een deel van je identiteit. Dit deel van je leven verbergen kan verkeerd aanvoelen. Je bent ook geen slechte ouder als je je kind online plaatst. Maar we staan vandaag de dag veel te weinig stil bij de risico’s.”
Dat stelde Elisabeth vast tijdens haar doctoraatsstudie over het online afbeelden van kinderen binnen influenceractiviteiten. “18 van de 19 minderjarige influencers die ik sprak tijdens mijn onderzoek, kwamen al in contact met pedofielen. Dat is een resultaat dat binnenkomt.”
Mindful sharenting
“Gelukkig denken ouders steeds vaker na over welke kinderfoto’s ze delen en doen ze zo aan ‘mindful sharenting’. Ze beschermen de privacy van hun kind en geven het de kans om een eigen online identiteit te creëren.”
Tijdens haar onderzoek omschreef een van de respondenten het online afbeelden van kinderen in een influencercontext als volgt: “Binnen een paar jaar kijken we erop terug zoals we nu kijken naar roken op restaurant: zo zot dat dat ooit mocht.”
Elisabeth denkt niet dat het zo’n vaart zal lopen voor ouders die geen influencer zijn, maar het bewust omgaan met delen van kinderfoto’s vindt ze alvast een positieve evolutie.
![Elisabeth Van den Abeele](/sites/default/files/styles/max_size/public/2024-06/3C8A6107%20%281%29.jpg?itok=nmQEpxML)
Elisabeth Van den Abeele: “18 van de 19 minderjarige influencers die ik sprak tijdens mijn onderzoek, kwamen al in contact met pedofielen. Dat is een resultaat dat binnenkomt.”
Vijf tips die kunnen helpen om bewuster te delen
- Stel jezelf de vraag: wat is de meerwaarde voor mijn kind als ik deze foto post?
- Kan de online foto uit de context gehaald worden en op een bepaalde manier geseksualiseerd? Denk aan poses of attributen, of kinderen die (half)naakt zijn.
- Kan de post je kind schade berokkenen, nu of later? Foto’s die ouders leuk vinden, kunnen door kinderen gepercipieerd worden als gênant of vernederend.
- Praat met je kind over de foto’s die je wil posten en vraag hun toestemming. Kinderen kunnen vaak wel een keuze maken en inschatten wat ze wel of niet online willen tonen.
- Beeld je kind zo anoniem of onherkenbaar mogelijk af. Dit kan op verschillende manieren:
- Vermom je kind met een hoedje, petje of zonnebril.
- Fotografeer je kind vanop afstand.
- Toon slechts een deel van je kind, zoals een handje.
- Breng alleen de rug van je kind in beeld.
- Bewerk de foto met een sticker of emoji op het gezicht.
Wil je meer tips over het afbeelden van je kind op sociale media? Bezoek het platform www.magditonline.be, een initiatief van het Centrum voor Persuasieve Communicatie binnen de Vakgroep Communicatiewetenschappen aan de UGent.
Lees ook
Staan influencers (en eigenlijk alle ouders) genoeg stil bij foto’s van hun kinderen online?
Trotse ouders die mooie foto’s of goede rapporten delen van hun kinderen: sociale media staan er vol van. Maar mag dat zomaar? En wat vinden die kinderen daar eigenlijk zelf van?
Lees ook
Testament maakt het verschil bij kinderen met motorische ontwikkelingsstoornis
Ooit al gehoord van DCD? Bijna één op de vier huisartsen alvast niet. Nochtans komt het vaak voor en is een vroege detectie noodzakelijk om de impact te beperken. Dankzij het geld van een testament zetten UGent-onderzoekers de aandoening nu op de kaart.
Zes tips voor een gezonde schermtijd (bij kinderen en jongeren)
Schermen zijn alomtegenwoordig in het leven van onze jongeren. Hoeveel zorgen moeten we ons daarover maken? Professor Mariek Vanden Abeele (imec-mict-UGent) analyseert de lasten en lusten van digitale verbondenheid bij jongeren, en vertelt ons hoe we kunnen waken over een gezonde schermtijd.
Psychologe Ann Buysse: “We kunnen veel leren van niet-traditionele gezinsvormen”
“De huidige diversiteit aan gezinsvormen is een rijkdom”, zegt professor Ann Buysse, decaan van de faculteit Psychologie en Pedagogische Wetenschappen. Ze schreef een boek over samenleven en hoe we met elkaar omgaan. Daarin besteedt ze ook aandacht aan het gezin (in alle vormen) en de relatie kind-ouder.
Mag je liegen tegen kinderen?
Kinderen slikken, zonder dat ze het beseffen, een pak leugens. Ouders en opvoeders schepen hen geregeld af met een (halve) leugen, en als maatschappij kunnen we er ook wat van met Sinterklaas, de Kerstman en de Paashaas. Is liegen pedagogisch wel verantwoord?